Hallootjes! Daar ben ik weer, alleen ben ik wel behoorlijk vermoeid, dus let niet op de typefouten

Ik mocht afgelopen donderdag weer eens naar het altijd leuke Almaty (Kazachstan), het was zelfs zo leuk dat ze me daar een dagje extra hadden gegeven zodat ik pas vandaag thuis kon komen. Met z'n allen zaten we al te bespreken hoe ons daar te vermaken, maar al gauw werden onze plannen toch al van tafel geveegd. Na zo'n 6,5 uur gevlogen te hebben zouden wij om half 7 's morgens in Almaty landen (het is daar 5 uur later dan in Nederland). Ware het niet dat er een behoorlijke mist hing op Almaty en mochten er geen vliegtuigen landen. Na zo'n 2 uur in de holding (= rondjes vliegen) gezeten te hebben zag het er nog steeds niet naar uit dat het weer zou verbeteren en uiteraard werd er rekening gehouden met de brandstof die aanwezig was. Er werd besloten om uit te wijken naar ... Karaganda (ook Kazachstan). Daar landden we uiteindelijk om een uurtje of 9 (lokaal) maar dan waren we er nog niet! We waren natuurlijk on aangekondigd geland en werden we aardig door de security mangel gehaald. Terecht hoor, maar na zo'n 9,5 uur vliegen ('s nachts!) wil je naar je bed! Later hoorden we van de cockpit dat er een engineer aan boord was gekomen met het verhaal (stel jezelf een rus voor die dit uitspreekt) 'I do 747-300 and MD 11, but 747-400.. no problem.. no worry' De piloot werd bezorgd.. 'Yes but this is an AIRBUS A330!' We hebben in een deuk gelegen toen we dit hoorden. Het bleek een hele kleine airport te zijn waar alleen lokale vliegtuigjes kwamen of Russische, maar meer niet. En Nederland?? Dat kende ze niet! Ergens had ik ook het gevoel dat het hele dorp was uitgetrokken om even naar die blauwe vogel te komen kijken.

We hoorden dat hier ook veel shuttles werden gelanceerd van de russische NASA zeg maar, dus ergens nog leuk om gezien te hebben ook! We hebben een club opgericht 'Nederlanders die in Karaganda zijn geweest' we hebben al 10 leden

De passagiers kregen een lunch en een hotel en wij moesten wachten tot de securitycheck gedaan werd. Daarna moesten we nog door de douane, maar ja ook hier 'onaangekondigd' dus WEER door die mangel. Daarna was alles geweldig geregeld, er stonden twee busjes en een auto klaar, 1 busje nam al onze koffers mee, de auto onze cockpit en wij met z'n allen opgepropt in een busje waar je echt een kabouter voor moest zijn om er in te kunnen zitten, maar het is ons gelukt!

De buschauffeur scheurde echt als een idioot door een landschap dat leek op een woestijn (niet zand, maar dor zeg maar) en hier en daar stond er een huisje, of er iemand in woonde konden we niet zien. Het zag er in ieder geval niet echt bewoond uit. De buschaufeur sprak natuurlijk geen milimeter over de grens, maar probeerde het toch. In ene kwam er achter het stuur 'BAZAAR!!!' vandaag en wij allemaal 'O ja!! BAZAAR!' nou dat vond de chauffeur toppie en ging hij sightseeing door de stad doen.Eenmaal in het hotel beland waren onze koffers er nog niet, en maakten we al grappen over het feit dat de chauffeur ons in de maling had genomen met z'n bazaar, dat daar nu onze koffers met inhoud verkocht werden. Een half uur later arriveerden de koffers en gingen we ons bed in, want een paar uur later moesten we toch proberen om in Almaty terecht te komen. Omdat we EN uit onze uren (te lang gevlogen) waren gelopen en te kort rust hadden voor onze volgende vlucht hebben we er twee vrije dagen voor terug gekregen. Dat verbaasde me enorm en ik ben er erg blij mee. Uiteindelijk is alles goed gekomen, en om het verhaal nog af te maken had ik tijdens deze vlucht ook nog eens een beoordeling! Hij was heel erg goed, en de purser zag mij nu al purser worden, wat uiteraard een groot compliment is