Even een lang verhaal ietsje korter maken

6: KL 1801 - MUC - Munchen

7: KL 1365 - WAW - Warschau

8: KL 1081 - MAN - Manchester

Ik haal even wat hoogtepunten uit mijn eerste Europa weekje eruit want inmiddels weet iedereen wel hoe het er aan toe gaat in het vliegtuig. De bijzonderheden (althans voor mij!) zal ik even opnoemen.

Ik vond het in ieder geval vreemd deze week, om elke dag wel "thuis" te komen (op schiphol) maar niet echt naar huis te gaan. Soms kwam je even wat eerder aan dan gepland (het kan dus toch! haha!) en had je als crew een half uurtje de tijd voor je volgende vlucht. Op schiphol haal je dan even snel een nieuw boekje of je doet even een kopje koffie. Tijdens zo'n europa weekje heb je met een paar anderen hetzefde schema of je bent "remy". Als je "Remy" bent wordt je bij al een bestaande crew toegevoegd op maar 1 vlucht. Dat heeft met de toestellen te maken. Een boeing 737-300 heeft bijvoorbeeld maar 3 man crew nodig, maar als je weer terug gaat met een boeing 737-800 heb je weer een mannetje (of vrouwtje) meer nodig. Dan word dus "Remy" toegevoegd. Ik heb denk ik 2 remy's gezien deze week. Diegene die bij elkaar bleven waren Annemiek (Purser) en Sandra (éénbander) en ik dus.

Ok, even wat vliegtuig voorvalletjes. Laten we beginnen met de terugreis uit Portugal, daar stapte een wat oudere vrouw in die een rolstoel had aangevraagd endus als eerste aan boord kwam. Haar stoel was 4A, later kwam er een man, vrouw en kind aan boord en die zaten op stoel 15DEF. Plotseling vraagt de man in het engels of ik portugees spreek, helaas peanutbutter, maar toen ik vertelde dat ik wel spaans sprak kwam het volgende verhaal. De vrouw op 4a was zijn moeder en wilde graag bij hun zitten, ik vertelde hem dat we vol zaten en dat mevrouw een rolstoel had aangevraagd endus waarschijnlijk bewust die stoel had gekregen. Of ik dat in het spaans aan die vrouw wilde uitleggen, want ze sprak alleen portugees en misschien lukte spaans ook wel. Ik beloofde hem dat te doen zodra de mensen waren ingestapt omdat ik er nu met geen mogelijkheid doorheen zou komen, en vond eigenlijk dat hij dat best zelf kon vertellen maar dan in het portugees.. maar ja McCleans smile op en gaan met die banaan.

Op het moment dat ik een gaatje zag om bij de vrouw te komen, zag ik haar huilend voor in het vliegtuig zwaaien naar haar familie, maar die reageerde niet. Ik naar voren om te vragen wat er aan de hand was, de vrouw wilde van boord. Ik snel die familie erbij gehaald (zagen hun moeder dus niet huilend voor aan zwaaien, wat al vreemd was..maar goed) en om onbekende reden is zij uiteindelijk van boord gegaan en zijn wij vertrokken.

Later hoorde ik van de purser dat de vrouw ZELF stoel 4a had aangevraagd! Hier begon het ook wat vreemd te worden, want bleek dat het de moeder van de vrouw was en niet van die man die mij aansprak.

Ook zij wisten niet waarom moeders van boord wilde (?!). Toen ik langs kwam met een broodje duurde het even maar zonder zoonlief ook maar aan te kijken besloot moeder dat hij niet hoefte te eten, ik dacht nog misschien een dieet ofzo. dat kan nog. Maar toen ik vroeg wat ze wilden drinken en ik bij zoonlief was, was het "o ja.. hij is er ook nog" echt heel vaag! Uiteindelijk bleken ze nog een doorverbinding te hebben en kwamen we ze op schiphol tegen, vader met koffers op de "mind-your-step"-band en moeders en zoon ergens kilometers erachter. Ik denk dat het niet zo goed ging in dat gezin

Munchen hadden we erg weinig tijd, en heb ik daar ook niets gezien. In Warschau hadden we even tijd en hebben we in het hotel in de sushi-bar gezeten wat ERG lekker was, maar ook ERG duur! Omdat de sushi zo lekker was hadden we een tweede portie besteld en zo geschiede het dat wij het eerste deel van de wedstrijd Nederland-Roemenië miste. We hadden min of meer afgesproken met de cockpit (die we overigens nog niet kenden omdat zij eerder in Warschau waren, met een andere vlucht) in de sportsbar. Dat zou nog een leuk feestje worden want we kenden ze dus niet, het enige wat we wisten waren hun namen! De sportsbar was in het hotel, maar je moest wel een touristiche route door de mall maken. Toen we het eindelijk gevonden hadden was het alweer een kwartier verder. Omdat er voetbal was moesten we een entree kaartje van 100 poolse slottie kopen, omgerekend zo'n 25 euro. Nou dat vertikte we natuurlijk en besloten uiteindelijk maar in onze kamer te gaan kijken. Per slot van rekening hadden we de eerste helft al bijna gemist, en zouden we de volgende dag om 03:35 onze wake-up call krijgen. In de hotel kamer aangekomen wed alleen Frankrijk-Italië uitgezonden op 2 duitse zenders! Kortom geen Nederlands elftal kunnen kijken.

Manchester, het regende pijpestelen! Leuk als je je ingesteld hebt op zomer endus geen jas bij je hebt. Gelukkig was ik niet de enige, maar toch. De cockpit ging indiaans eten, en wij (de stessen) Annemiek, Sandra en de twee Remy's Franny en Petra besloten om ergens anders te gaan lunchen. Het was inmiddels en uurtje of twee, maar we wilden toch warm gaan eten om zo vroeg ons bed in te kunnen gaan, want volgende wake-up call zou zijn..jawel 03:30 (!).

We vonden, niet al te ver weg van het hotel, een soort Portugees achtig restaurantje, een beetje trendy maar erg lekker. Ik had gamba's met vanille (!) noodles, en geloof me ze smaakte dus ECHT naar vanille!!! Nu werd het tijd van de verhalen, en ik weet niet of jullie het ooit in de telegraaf gelezen hebben (was destijds voorpagina nieuws) dat er op de vlucht naar Manilla een vrouw bevallen was aan boord, en dat ze een tussenstop in Almaty-Kazachstan hebben gemaakt. De baby heeft de voorletters KLM gekregen, Karl Laurens Martin. Onze purser Annemiek was dus bij de bevalling!!! Wat een geweldig verhaal was dat! Ik heb me kostelijk vermaakt, en tegelijkertijd hoop ik dat nooit mee te maken aan boord.

Om er een einde aan te breien zal ik nog even vertellen dat ik van Sandra en Annemiek een heel lief kaartje en heerlijke chocolade heb gekregen omdat mijn eerste Europa"BIP" zo gezellig was. Van  Annemiek kreeg ik ook nog een beoordeling ik zal even wat quoten:

Persoonlijke indruk:

Vreselijk

Toelichting op: aandacht nodig/voldoet niet:

Dringend extra aandacht gewenst en graag snel. Misschien met heel veel hulp nog iets van te maken, maar ik twijfel.

Opmerkingen en/of afspraken n.a.v. bespreking met betrokken medewerker:

Na huilbui en hysterisch gekrijs kwam er weinig zinnigs meer uit.

Ik ben blij dat ik van haar af ben!  Haha! Nee hoor, het was een erg gezellige crew waar ik veel van geleerd heb. En dit eerste weekje Europa was erg leuk! 

Ook nog leuk om te vermelden is dat ik toen ik in Warschau uitstapte mijn (oud-klasgenootje) Valerie tegen kwam, en toen ik in Manchester van boord kwam (oud-klasgenootje EN maatje!) Sebastiaan!

De volgende europa week begint zondag weer, dan mag ik naar Madrid, Venetië, Barcelona en Londen (alhoewel Londen is alleen maar op en neer).