Ik dacht laat ik eens weer wat schrijven, want wat voor mij 'gewoon' is, is voor anderen niet zo gewoon. Nou vandaag dacht ik weer eens .... *zucht*

 

Tegenwoordig heb je op de televisie van die reclames van 'aardige mensen... wat doen we ermee?' Ik weet niet of je hem kent maar dan heb je bv 2 auto's voor het stoplicht en een man doet z'n raampje open en roept naar de auto naast zich. De vrouw in de andere auto scheurt als een gek weg, terwijl de man wil zeggen dat haar tas op de auto staat. Of twee fietsers die op een kaart staan te kijken, en een boer op ze af loopt en vraagt waar ze naar toe willen, terwijl ze hard weg fietsen. Allemaal aardig bedoeld maar mensen 'rennen' weg of doen raar tegen de personen die het goed bedoelen.

 

Nou vandaag heb ik (her)ontdekt dat mijn beroep als stewardess daar best bij kan in dat spotje. Ik heb me af en toe afgevraagd WAAROM DOE IK IN GODSNAAM NOG AARDIG!? Het heeft af en toe echt GEEN ZIN, WHAT SO EVER! Nigerianen (althans diegene die ik in het vliegtuig zowel HEEN als TERUG heb gehad) zijn onwijs veeleisende mensen. En het is NOOIT GOED! Dat is eigenlijk hetgeen wat zo frustreert. Je geeft ze aandacht, je geeft ze extra aandacht, en nóg meer aandacht, en zoveel aandacht dat je bijna geen tijd meer hebt om normaal je werk te doen en nog draaien ze hun hoofd geiiriteerd om, omdat je nu toch echt je werk moet gaan doen. Het voelt soms zo ongelooflijk ondankbaar

Maar goed, ik heb ook deze trip weer overleefd, hoewel ik nog 7 dagen aan de malariapillen moet. Lagos is namelijk een malaria risico plek, maar ach strakjes mag ik naar Tokio en ben ik deze Lagos vlucht allang weer vergeten ... nou ja in ieder geval de ondankbaarheid van deze reis

 

Ik beloof weer wat vaker te schrijven over mijn reizen, en hopelijk vinden jullie de reisverhalen leuk en komen jullie me snel weer opzoeken.