Het is ongelooflijk maar waar.. IK BEN ER!  Maar laten we het eerst even over de vlucht hebben. Zoals je al gelezen hebt was deze vlucht dus in totaal 8,5 uur vertraagd. Hij zou oorspronkelijk om 12:30 vertrekken en uiteindelijk deden we om 21:00 de deur daadwerkelijk dicht van het vliegtuig.

Ik moet zeggen dat de mensen mij 200% mee vielen, ze waren zelfs ontzettend aardig, en dat na zo'n lange vertraging. Het enige wat ik wel wat vervelend vond was dat sommige mensen niet bij elkaar konden zitten (overvolle vlucht! We hadden zelf mensen op de jumpseats/stewardessenstoelen zitten). En alle mensen die dus niet bij elkaar konden zitten waren dus allemaal ziek/zwak en misselijk (uiteraard). In mijn gedeelte zat een dame die net een borstoperatie gehad had en haar linkerarm in het verband had (die kon ze dan niet echt duidelijk verklaren) en aan het gangpad zat met (uiteraard) haar "verband"-arm aan het gangpad. Het was erg vervelend maar we konden helaas niet meer verplaatsen, want bijna iedereen reiste wel met iemand samen en wilde daar naast blijven zitten. Maar deze vrouw hield er maar niet over op.

Ze bleef continu heen en weer lopen, want "o  ze had zo'n pijn" (moest ook even 3x gezegd worden als ze langs de galley liep, en elke keer als er een stewardess rond liep nog een keertje extra). Op een gegeven ogenblik werd deze dame ook ECHT vervelend en was iedereen klaar met haar. Toen ze bij het uitstappen ook van ons verwachtte dat we haar kussentje (die ZIJ vergeten was) even DIRECT moesten gaan halen voor haar (terwijl iedereen aan het uitstappen was) hebben we even "vriendelijk" gezegd dat ze kon wachten tot dat IEDEREEN het vliegtuig uit was, anders konden we er niet bij.

Verder heb ik nog een hele aardige man in de galley gehad waar ik een praatje mee gehouden had over wat hij in Suriname ging doen. Zijn vriendin was zangeres en gaat hier optreden, en zij is ook surinaamse. Een vrouw die zei dat ze claustrofobisch was, maar al met al gewoon een beetje aandacht wilde. Op de een of andere manier was dat eigenlijk best een lieve dame. Maar zo zie je elke passagier is anders.

De vlucht verliep vlot en uiteindelijk arriveerden we op Paramaribo om 00:45 lokale tijd. Het crewbusje stond al op ons te wachten en vanaf dat punt zou het nog ruim een uur duren voordat we bij het crewhotel zouden aankomen. Als crewborrel werd er maar een wijntje in het busje gedronken, want iedereen was toch wel toe aan een klein stukje slapen.

03:00 ik bereik mijn kamer, endus ook mijn bed en ik viel als een blok in slaap. De volgende ochtend gingen Mireille (een klasgenootje) en ik buiten aan het ontbijt zitten. Terwijl ik van mijn bakje fruit aan het genieten was keek ik uit op het o zo blauwe zwembad met de mooie palmbomen er omheen. Toen bedacht ik me in ene.. wat een rotbaan heb ik toch gekregen! Ik moet hier 2 volle dagen blijven voor mijn werk! Ik had op dit moment ook aan een balie op schphol kunnen werken...

Remco zei toen ik weg ging "fijne vakantie" en ik moet stiekem bekennen.. zo voelt het nu ook een beetje