Tja.. en dan ben je weer thuis...

De terugvlucht liep voorspoedig, dit keer heb ik in de cockpit gezeten bij start en landing, de heenvlucht heeft Femke dat gedaan. En in de Airbus A330 zie je veel meer in de cockpit dan in de 737 moet ik zeggen.

Wat ik vergeten te vertellen was, dat op de heenweg de cockpit ons (Femke en mij) even hadden geroepen omdat ze boven de wolken een ander vliegtuig gingen inhalen. En dat was een gaaf gezicht!

Dit keer onwijs veel Indiërs aan boord met een berg kinderen, en ze hadden allemaal een vegetarische maaltijd besteld, of in ieder geval een "speciale" maaltijd. Dat was echt lastig, eerst met 60 maaltijden het vliegtuig door, en dan ook nog eens de juiste persoon vinden en over een paar kinderen struikelen zo nu en dan. Maar goed al met al was dat ook gelukt.

Ook deze vlucht hadden we geluk, en hadden we een gedeelte businessclass voor onszelf, maar dit keer had ik gekozen om even te gaan slapen in die 2 uurtjes pauze. Maar uiteraard lukte dat voor geen meter, tot mijn pauze afgelopen was , toen nog even het ontbijt serveren en konden we ons klaar maken voor de landing.

We kwamen vanmorgen om 07:18 aan op schiphol, Femke en ik hebben nog even een UM (Unaccompanied Minor - een kind die alleen reist) naar de JJL (Junior Jet Lounge) gebracht. En hebben we van de crew nog een mooie "Texas" beker gekregen en weer een mooie "Dallas" kaart (zie foto's)

Daarna de trein naar huis gepakt van 08:01, mijn koffer uitgepakt en in m'n bed ge-crasht! Leuk Jetlag  ik kwam om 13:00 mijn bed uit, en ik moet bekennen, ik zou er zo weer in kunnen duiken. Wat voel ik me brak zeg!

Één van de meiden had me als tip gegeven om de dag van thuiskomst van je ICA (Intercontinentale) vlucht altijd vrij te houden om bij te komen. Ik moet je nu zeggen dat ik heel goed begrijp waarom. Nu maar volhouden tot vanavond, maar als het aan mij ligt...